عناصر مبلمان ممکن  است از چوب،فلز، و یا پلاستیک و سایر مصالح ترکیبی ساخته شده باشند. هر کدام از مصالح دارای نقاط قوت و نقاط  ضعفی می باشند که باید در هنگام طراحی مبلمان و ساخت آن به درستی شناخته شوند تا قطعات مقاوم، و  با دوام برای استفاده مشخص و انتخاب شود.

 

چوب:

      چوب،جزء مصالح استاندارد در مبلمان است.جهت رگه های چوب،در نحوه استفاده و اتصال قطعات چوبی به یکدیگر، از  مسائل اصلی و مهم می باشد. چوب در مقابل فشار در جهت رگه هایش مصالحی نیرومند است اما وقتی فشار بارها به صورت قائم به این رگه ها وارد گردد،ممکن است، دچار تو رفتگی و حتی شکستگی شود. در کشش نیز چوب قابلیت امتداد در مسیر رگه هایش را دارا بوده، اما هنگامیکه این کشش در زوایای راست و قائمه بر رگه ها وارد گردد،منجر به شکافته شدن چوب می گردد. چوب در مقابل برش در امتداد رگه هایش ضعیف است. دیگر نکته مهمی که باید در نظر گرفته شود،انقباض و انببساط چوب  در مسیر رگه هایش است که  با تغییرات به وجود آمده در اثر حجم رطوبت حاصل می گردد.تمام این عوامل،با نحوه شکل گرفتن و اتصال قطعات چوبی در ساخت مبلمان،رابطه مستقیم دارند.

     تخته های چند لا، مصالحی صفحه ای شکل و مرکب از تعدادی لایه های نازک بوده که تحت زوایای قائمه در مسیر رگه های چوب به یکدیگر متصل شده اند. بنابر این، یک پانل از تخته چندلا،دارای نقاط نیرومندی در دو جهت است و به علاوه،کیفیت و سیمایوشش رویه آن نیز قابل کنترل می باشد.

     تخته های تراشه ای،قطعات چوبی کوچکی هستند که تحت گرما و فشار به صورت لب به لب در کنار هم قرار  داده شده اند.این نوع تخته ها،عموما،به عنوان مصالح مرکزی پانلها تزئینی و کابینتهای دکوری مورد استفاده قرار می گیرند.

فلز:

     فلز نیز مانند چوب،در فشار و کشش توان بالایی را دارا می باشد. اما دارای یک جهت رگه دار نیرومند نیست.فلز ،جسمی نرم و منعطف می باشد،بدین معنی که قابلیت شکل پذیری در قالب سیم یا مفتولهای نازک را دارد.این عوامل،همراه با نسبت قدرت به وزن بالا،فلز را قادر می سازد تا مقاطع راست گوشه و نازکی را دارا بوده و قابلیت خم شدگی و انحنا را در ساخت مبلمان به خوبی ارائه کند.متدهای اتصال فلز با روشهای اتصال در چوب،قابل قیاس است.به جای اینکه اتصالات به میخ انجام شود،فلز قابلیت  پیچ شدن،یا پرچ شدن را دارا بوده و به جای چسباندن می توان از جوش برای اتصالات فلز استفاده کرد.

     پلاستیک:

     پلاستیک، مصالحی منحصر به فرد در شکل پذیری،بافت دار شدن،رنگ پذیری و استفاده آسان از آن می باشد.این ویژگیها،بدلیل انواع بیشمار و گوناگونی مصالح پلاستیکی موجود امروزی می باشد.در حالیکه پلاستیک قدرت فلز و چوب را ندارد،اما می تواند با الیاف شیشه ای(فایبر گلاس)تقویت شود نکته قابل توجه،اینکه پلاستیک قادر است به سهولت و در قالب فرمهای سخت و با ثبات ساختاری، شکلهای متنوعی را بپذیرد.به این دلیل،مبلمان پلاستیکی اغلب،مرکب از یک قطعه منفرد بدون اتصال یا مفصل های مرتبط است.مصالح ترکیببی جدید که انعطاف پذیری و استحکام را ترکیب کرده و دارای خاصیت بازگشت به شکل اصلی شان(پس از کشیده شدن) می باشند،طرح مبلمان را سرزنده می کنند و به عنوان تکیه گاهی برای بدن،بدون بدون تحت فشار قرار دادن بافت ها و رشته های عصبی عمل می کنند.

     بسیاری از قطعات مبلمان، به صورت ترکیبی از مصالح متنوع است،صندلی ها با چارچوب های فلزی و چوبی و نشیمن های پلاستیکی یا پارچه ای،پشتی ها و قفسه ها و میزهایی با آئینه ها و رویه های شیشه ای،گواهی بر این مدعا هستند.