مبلمان
مبلمانها، فضای داخلی را قابل سکونت می کنند و در مورد فعالیتهایی که ما از آنها توقع داریم،مورد استفاده قرار میگیرند.
طراحان داخلی عموما مابین مبلمان تجاری و مسکونی تمایز قائل می شوند.مبلمان اداری(سیستمهای مدولار پارتیشن بندی،صندلی ها و میزها)برخی اوقات به مبلمان قرار دادی یا پیمانکاری ارجاع داده میشوند. تمایز در آرایش یا طراحی مبلمان ها،ممکن است ناشی از مواردی مثل سلیقه و یا سبک،دوام یا مقاومت در برابر آتش باشد.
فضاهایی که به منظور استفاده عموم آزاد باشند،عموما دارای ملزومات دقیق تری برای ایمنی در برابر آتش هستند.ابنیه خدماتی که دارای تکرار استفاده وسیعی می باشند(کلاسها،بناهای درمانی و رستورانها)نیازمند مبلمانی هستند که دارای دوام زیاد بوده و در ساخت آن تجهیزات لازم در نظر گرفته شده باشد.
مبلمان علاوه بر انجام عملکردهای ویژه،کاراکترهای بصری،تجهیزات داخلی بنا را تقویت می نماید.فرم،خطوط،رنگ،بافت، و مقیاس قطعات منفرد و همچنین سازماندهی های فضایی،نقش اصلی را در ایجاد کیفیات تاثیر گذار اتاق ایفا می کنند.
منابع و مآخذ تاریخی و فرهنگی،اغلب نمونه هایی از آرایش مبلمانها و انتخاب پرداختهای مناسب و الحاقیات مربوطه و همچنین قطعاتی نمونه از خود مبلمانها را،ارائه می دهند. طرحهای گذشته که تا به امروز باقی مانده اند هنوز هم تولید می گردند،اگرچه بسیاری از این بازتولیدات فاقد کیفیت مصالح اصلی می باشند و مهارت ساخت یا دوام نمونه های اصلی را ندارند.مبلمان عتیقه ،عموما به اثاثیه ای گفته می شود که دارای قدمت حداقل صد ساله باشندوعتیقه ها اغلب به وسیله فرهنگها،دوره های تاریخی،کشورها یا افراد مهم هر دوره شناخته می گردند.قطعات اصلی و معتبر،اگر دارای شرایط ظاهری مساعدی باشند،معمولا بسیار گران هستند. مبلمان نوین مشتمل بر قطعات تولید شده در اواخر قرن 19 و اوایل قرن 20 می باشند،که بوسیله طراحانی از قبیل )مایکل تونت،Michel thonet)چارلز رنه مکینتاش،( Charles Rennie Mackintosh )
و صنعتگران متعلق به جنبش باوهاس طراحی شده اند.